Jadwiga Beaupré z domu Klemensiewicz (ur. 23 października 1902, zm. 15 listopada 1984 w Krakowie) – polska lekarka, położnik, pionierka tworzenia szkół rodzenia w Polsce, podczas II wojny światowej żołnierz Armii Krajowej, powstaniec warszawski.
Życiorys Pochodziła z rodziny Zygmunta Klemensiewicza i Jadwigi z Sikorskich. W 1921 roku wyszła za mąż za Feliksa Beaupré, absolwenta Wydziału Rolniczego Uniwersytetu Jagiellońskiego (zm. w 1942 roku w KL Auschwitz), który został zarządcą zakupionego przez rodzinę żony majątku w Sygneczowie. Jadwiga Beaupré poświęciła się w tym czasie pracy społecznej, zakładając w majątku przedszkole, bibliotekę i koło gospodyń wiejskich. W latach 1930–1936 studiowała na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Jagiellońskiego zostając lekarzem. W 1938 roku uzyskała stopień naukowy doktora nauk medycznych.
Rozpoczęła pracę w szpitalu im. Gabriela Narutowicza w Krakowie. Po agresji niemieckiej we wrześniu 1939 roku pracowała w szpitalu Polskiego Czerwonego Krzyża przy ulicy Skarbowej. W 1940 roku została członkiem konspiracyjnego Związku Odbudowy Rzeczypospolitej, następnie Związku Walki Zbrojnej i Armii Krajowej, pod pseudonimem „Sikorska”.