Obok niego z cyrklem w dłoniach stoi inny budowniczy Baccio Pontelli. Postać widoczna z profilu przed nimi to sam Perugino. W scenie malarz przedstawił kilkakrotnie ten sam motyw płaszcza przełożonego przez ramię, motyw, który później wielokrotnie stosował w swoich dziełachPodobnym motywem wielokrotnie później powielanym jest położona na piersi ręka i postawa z lekko ugiętą nogą.. Plac widoczny w głębi jest symetryczny, wyłożony płytami o geometrycznych kształtach. Świątynia pośrodku, będącą kopią biblijnej świątyni Salomona, jest namalowana na wzór architektury renesansowej: harmonijna budowla centralna na planie ośmioboku z kopułą i czterema małymi przedsionkami zwieńczonymi szczytami. Po bokach Perugio, niewątpliwie znając Łuk Konstantyna, namalował, wzorując się na nim, dwa symetrycznie umieszczone łuki triumfalne.
Pomiędzy postaciami na pierwszym planie a linią budynków Perugino namalował na placu kilka postaci. Tworzą one m.in. scenę próby ukamienowania Jezusa w Świątyni Jerozolimskiej. Na horyzoncie natomiast autor umieścił symetryczny pagórkowaty krajobraz z charakterystycznie osadzonymi drzewami, będącymi jego i jego późniejszego ucznia Rafaela sygnaturą rozpoznawczą.