Mieli trzy córki, jedną z nich była lekarka Jadwiga Beaupré.
Od 1905 roku sympatyzował z poglądami i działalnością Józefa Piłsudskiego, był redaktorem „Robotnika” organu Polskiej Partii Socjalistycznej. Jako członek Polskiej Partii Socjalno-Demokratycznej Galicji i Śląska Cieszyńskiego był delegatem na kongresy II Międzynarodówki w Kopenhadze w 1910 i Bazylei w 1912 roku. W 1911 roku został posłem do Rady Państwa w Wiedniu, członkiem Klubu Socjaldemokratycznego. Członek zwyczajny Klubu Sportowego "Cracovia". Członek Wydziału Finansowego Komisji Tymczasowej Skonfederowanych Stronnictw NiepodległościowychWanda Kiedrzyńska, Powstanie i organizacja Polskiego Skarbu Wojskowego 1912—1914, w: "Niepodległość", t. XIII zeszyt 1 (33), 1936, s. 94.. Podczas I wojny światowej był żołnierzem Legionów Polskich i ich oficerem werbunkowym. Po zakończeniu wojny był członkiem Polskiej Komisji Likwidacyjnej i radnym Krakowa, posłem PPSD na Sejm Ustawodawczy, członkiem Klubu Związku Polskich Posłów Socjalistycznych. Jako ochotnik wziął udział w wojnie polsko-bolszewickiej w składzie 5 pułku piechoty Legionów.