W październiku 1880 w szkole gościł cesarz Franciszek Józef.
20 kwietnia 1871 powołano trzyklasowe Państwowe Gimnazjum Humanistyczne, otwarte dla uczniów różnych wyznań. Większość kształcących się w nim stanowili w 1878 żydzi. Z powodu braku własnej siedziby, prowadziło ono naukę początkowo w salach ewangelickiego alumneum, a od 1874 dokonano jego przeniesienia i od tej pory zajęło część pomieszczeń w siedzibie Państwowej Wyższej Szkoły Realnej.
W 1861 pastor Theodor Haase powołał Bielski Ewangelicki Związek Kobiet, którego członkinie początkowo zajmowały się prowadzeniem ochronki dla małych dzieci oraz oddziału Bratniej Pomocy Gustawa Adolfa. W 1872 placówka ta została przeformowana w żeński sierociniec, a od 1897 instytucja przyjmowała również chłopców.
Na konwencie senioralnym przeprowadzonym 1863 zadecydowano o druku polskojęzycznego kancjonału Jerzego Heczki.
W latach 1895–1897 przy placu kościelnym parafia wystawiła nowoczesny budynek, w którym 16 września 1897 działalność zainaugurowała Żeńska Szkoła Ludowa. W nabożeństwie i uroczystościach mających miejsce z okazji uruchomienia placówki udział wzięli m.in.