Wobec tego postanowienia reprezentanci mieszkańców Aleksandrowic, Kamienicy, Starego Bielska i Wapienicy zażądali przeznaczenia ⅓ ogółu miejsc w kościelnych ławkach dla ludności tych miejscowości. Roszczenia te spotkały się jednak ze sprzeciwem wiernych z Bielska.
Budowa kościoła W związku z wcześniejszymi wydarzeniami i brakiem miejsca w kościele Zbawiciela wśród wiejskiej społeczności parafii pojawiła się idea budowy własnego kościoła. Na początku czyniono starania o pozyskanie dla ewangelików rzymskokatolickiego kościoła św. Stanisława w Starym Bielsku, który pozostawał w tym czasie zniszczony i rzadko użytkowany przez katolików. Spotkało się to ze sprzeciwem ks. Aloisa Dostala, proboszcza parafii rzymskokatolickiej św. Mikołaja w Bielsku, do której jako filialny należał kościół św. Stanisława w Starym Bielsku. Społeczność ewangelicka wsi postanowiła więc o zakupie terenu pod budowę nowego kościoła. W 1814 dokonano nabycia fragmentu gruntów Dolnego Folwarku w okolicy grodziska w Starym Bielsku, a zezwolenie na budowę oraz założenie nowego zboru uzyskano od władz austriackich 18 kwietnia 1817.