W 1830 do potrzeb kultu luterańskiego został zaadaptowany kościół Świętego Ducha, uprzednio rzymskokatolicki. W 1895 na terenie miasta zamieszkiwało 3.538 ewangelików, co stanowiło 15% ludności miasta. W związku niewielkim rozmiarem świątyni luterańskiej w stosunku do liczby zborowników, zdecydowano o postawieniu nowego kościoła. 19 września 1909 wmurowany został kamień węgielny pod budowę, a 1 listopada 1911 odbyła się uroczystość poświęcenia nowego kościoła ewangelickiego. Ołtarz oraz dzwony przeniesione zostały z wcześniejszej świątyni. Obok budynku kościoła postawiona została plebania oraz dom parafialny, w którym umieszczono przedszkole i stację diakonijną.
W 1945 dom parafialny został podpalony przez żołnierzy radzieckich, a plebanię zdewastowano. W związku z wyjazdami oraz wysiedleniami osób narodowości niemieckiej, na terenie miasta pozostało niewielu luteran. Nie byli oni w stanie pokrywać kosztów utrzymania kościoła oraz remontu zniszczonych budynków parafii. Nabożeństwa prowadzone były na plebanii, która została również częściowo zajęta na mieszkania.
W 1957 Cech Rzemiosł Różnych przystąpił do odbudowy budynku dawnego domu parafialnego, zakończonej w 1961. Umieszczono tam jego siedzibę.