W 1927 na rzecz zboru w Łasku został przekazany przez Emilię Grass budynek położony przy Placu 11 listopada 35. Zaistniała wtedy możliwość pozyskania własnego duchownego. 16 sierpnia 1927 doszło do przekształcenia dotychczasowej filii w Łasku należącej do parafii w Zduńskiej Woli w samodzielną parafię. 8 grudnia 1927 w Łasku zamieszkał ks. Alfred Freyde, który 30 maja 1929 mianowany proboszczem, sprawując tę funkcję do 1939.
W okresie międzywojennym parafia w Łasku wchodziła w skład superintendentury (diecezji) kaliskiej. Do parafii należało sześć kantoratów. Drewniane kościoły zostały wybudowane w kantoratach w Chorzeszowie i w Pelagii. Domy modlitwy powstały w Zabłotach, Drzewocinach i Rokitnicy, natomiast sale modlitwy w Okupie i Anielinie. W Rokitnicy, Chorzeszowie i Okupie działały szkoły, w których naukę pobierało 300 uczniów. Oprócz cmentarza ewangelickiego w Łasku, każdy z filiałów posiadał własną nekropolię. W 1928 parafia liczyła 2800 wiernych.
W dwudziestoleciu międzywojennym w parafii działały cztery chóry, trzy zespoły puzonistów, trzy stowarzyszenia młodzieżowe oraz dwa kościelne.