Trzecia rubież, nazwana „Oder-Stellung”, rozciągała się wzdłuż Odry i składała się z umocnień typu polowo-fortyfikacyjnego. Była to główna linia oporu ze względu na naturalne walory obronne (szeroka i głęboka przeszkoda wodna)Polski czyn zbrojny w II wojnie światowej, pod red. Wacława Jurgielewicza, s. 511–512; Z dziejów oręża polskiego i walki o postęp społeczny, cz. II, pod red. Czesława Czarnogórskiego, et al., s. 444; Antoni Jasiński, Przełamanie Wału Pomorskiego, s. 75.. W pasie działania 1. Armii Wojska Polskiego rubieże obrony obsadzone zostały jednostkami 15. dywizji grenadierów SS „Lettland” i innych wchodzących w skład 10. Korpusu SS i Grupy Korpuśnej „Tettau”, które 7 marca 1945 zostały rozbite przez jednostki 1. Armii Wojska Polskiego i część sił 1. armii pancernej gwardii oraz 3. armii uderzeniowejHistoria Drugiej Wojny Światowej 1939-1945, tom X, pod red. Dmitrija Ustinowa, et al., s. 180; Ryszard Majewski, Waffen SS mity i rzeczywistość, s. 251, 284, 286..
Zobacz też
Muzeum Walk o Wał Pomorski Skansen bojowy 1 Armii Wojska Polskiego w Zdbicach Operacja wiślańsko-odrzańska Przełamanie Wału Pomorskiego
Przypisy