Przemysław Pragert 2018Wzmianki o członkach rodu pochodzą następnie z lat , 1559 (Bartos, Hans i Urban Spott), 1560 (Balzer, Bartes, Christke Spott i Simon Spotte), 1603 (George, Hans i Urban Spott). Rodzina występowała jako wolni pankowie, ale także jako poddani z książęcych działów wsi. Rodzina przyjmowała nazwiska odmiejscowe, znane są wzmianki z lat 1607 (Szpot-Studziński), 1610 (Szpot-Radoszewski), 1613 (Szpot-Gliszczyński, także Deszpot i Despot). Studziński pojawiało się też jako samodzielne nazwisko. Kolejne wzmianki o rodzinie pochodzą z lat 1621 (Spot), 1658 (Hans Spott), 1688 (Paul Spott).
Szpot-Gliszczyńscy Szpot-Gliszczyńscy to gałąź Szpotów, która przyjęła nazwisko od wsi Małe Gliśno w początkach XVIII wieku. Pierwszym opisanym z rodu Szpot w Małym Gliśnie był szlachcic Jerzy Szpot, który w 1526 roku otrzymał od króla Zygmunta Starego potwierdzenie praw majątkowych w Małym Gliśnie. Zbigniew Leszczyc w swoim herbarzu wydanym w 1908 roku dołącza Szpot Gliszczyńskich jako gałąź Sandomierskich Szpotów. W 1772 roku po I rozbiorze Polski szlachta pomorska złożyła hołd królowi Prus Fryderykowi II, wśród niej był też Mikołaj Szpot Gliszczyński herbu Łabędź z Małego Gliśna