W 1989 został prowincjałem prowincji jezuitów Litwy i Łotwy. W 1997 mianowano go biskupem pomocniczym wileńskim ze stolicą tytularną Vulturaria. W tym samym roku został również sekretarzem Konferencji Episkopatu Litwy, a w latach 2002–2006 był prezydentem Litewskiej Katolickiej Akademii Nauk.
5 stycznia 2002 Jan Paweł II mianował go biskupem telszańskim.
18 września 2017 przeszedł na emeryturę, a jego następcą został biskup Kęstutis Kėvalas.
Bibliografia Paweł Wołowski, Katarzyna Korzeniowska Jak służąc Bogu przechytrzyć KGB. Rozmowy z twórcami „Kroniki Kościoła katolickiego na Litwie” (tam rozmowa z J.Borutą), wyd. Rhetos, Warszawa 2006. Słownik dysydentów. Czołowe postacie ruchów opozycyjnych w krajach komunistycznych w latach 1956–1989. Tom II, wyd. Ośrodek Karta, Warszawa 2007.
Przypisy
Linki zewnętrzne Biografia na Catholic-hierarchy.org Biogram na stronie Konferencji Episkopatu Litwy
Kategoria:Litewscy biskupi katoliccy Kategoria:Biskupi wileńscy Kategoria:Litewscy jezuici Kategoria:Ludzie urodzeni w Kownie Kategoria:Urodzeni w 1944 Kategoria:Zmarli w 2022