27 września 1923 na skutek starań ks. Ewalda Lodwicha-Ledwy została założona dodatkowo parafia należąca do Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w RP, która weszła w skład jego diecezji poznańsko-pomorskiej, a obsługa duszpasterska była w niej prowadzona w połączeniu z parafią w Mławie. Skupiała ona przede wszystkim ludność przybyłą tu ze Śląska Cieszyńskiego. W roku powstania liczyła 100 wiernych, a nabożeństwa odbywały się w wynajętej saliStefan Grelewski, Wyznania protestanckie i sekty religijne w Polsce współczesnej, Lublin 1937, s. 245..
Czasy powojenne i okres PRL W wyniku likwidacji parafii ewangelicko-unijnej w 1945, wszyscy miejscowi wierni zostali objęci administracją Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w RP. Opiekę duszpasterską nad nimi otoczył od 1949 ks. Eugeniusz Jungto z parafii w Nidzicy. W tym roku parafia liczyła około 800 członków, w późniejszym czasie liczba ta zmniejszała się jednak stale na skutek wyjazdów Mazurów do RFN. Dawna siedziba plebanii ewangelicko-unijnej została upaństwowiona, a w budynku otwarto ośrodek zdrowia oraz przedszkole. Nową plebanię utworzono w budynku będącym przedwojenną siedzibą Zrzeszenia Ewangelików Polaków, położonym przy ul. Jagiełły.