Wydział Finansowy Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w maju 1968 zdecydował o nałożeniu podatku dochodowego na parafię, jednak od postanowienia tego odwołał się ks. Sikora, zwracając uwagę, że decyzja ta ma związek z zabiegami w celu pozyskania kościoła przez skarb państwa. W wyniku kontroli przeprowadzonej przez Konsystorz ustalono również nieprawidłowe prowadzenie ksiąg parafialnej, a za winnego uznano ks. Sikorę. Twierdził on, że kontrola została przeprowadzona na skutek jego niezgody na przekazanie kościoła.
Od kwietnia 1970 stanowisko administratora parafii objął ks. Henryk Zalewski. W tym czasie do parafii należało około 120 wiernych. W czerwcu tego roku w piśmie skierowanym do Konsystorza donosił o jej tragicznej sytuacji. Fatalny był stan techniczny działdowskiej świątyni, jak również kościołów w Burkacie i Lidzbarku Welskim. Budynek dawnej plebanii ewangelicko-unijnej groził zawaleniem, w związku z czym działające w nim wówczas przedszkole przeniesiono do innej siedziby. Parafia była zadłużona w wyniku braku uiszczania zapłat podatku dochodowego i jej przychody zajmowane były na ten cel przez komornika. Konsystorz odmówił jednak udzielenia pomocy finansowej na remont kościoła w Działdowie.