Święta alegoria () – obraz włoskiego malarza Giovanniego Belliniego.

Obraz przez wiele lat znajdował się w zbiorach cesarskich w Wiedniu. W 1793 roku za sprawą księdza Lanziego został przekazany do Poggio Imperiale, a dwa lata później do Galerii Uffizi. Aż do 1871 roku był uważany za dzieło Giorgiona i dopiero włoski krytyk sztuki Giovanni Battista Cavalcaselle dowiódł autorstwo Belliniego. Temat i oryginalny tytuł obrazu nie są znane, stąd badacze stworzyli wiele hipotez ich dotyczących. Niektórzy uważają, iż inspiracją do powstania obrazu był pochodzący z końca XIV wieku poemat Pielgrzymka duszy autorstwa Guillaume’a de Deguilleville’aUważają tak: angielsko-niemiecki krytyk sztuki Gustav Ludwig (Antonello da Messina and the Flemish artists in Venice, 1902), włoski historyk sztuki Pompeo Molmenti (Le isole della Laguna veneta, 1904).. W późniejszych latach wysuwano inne przypuszczenia: Nicolo Rasmo w 1946 roku pisał, iż tematem obrazu jest święta rozmowa, inni natomiast sądzą, iż jest to alegoria idei miłosierdzia i sprawiedliwości, a nawet obraz raju.

Dzieło powstało w okresie dojrzałości artystycznej Belliniego. Jego prace z tego okresu przesycone były mistycyzmem i pozostawały pod wpływem odrodzonej myśli filozoficznejG. de Logu, M. Abis, Malarstwo weneckie złotego okresu, Warszawa 1976, tab.