ukończył kursy strzelecko-taktyczne "Wystrieł", po czym objął funkcję dowódcy szkoły pułkowej 82 Pułku Strzeleckiego 28 Dywizji Strzeleckiej. W listopadzie 1931 r. został szefem sztabu 85 Pułku Strzelców Górskich, zaś w lutym 1935 r. w 84 Pułku Strzelców Górskich. Od marca 1936 r. pełnił funkcję zastępcy szefa 1 wydziału oddziału operacyjnego sztabu Północno-Kaukaskiego Okręgu Wojskowego. W 1938 r. awansował do stopnia majora. Od końca listopada tego roku dowodził 91 Pułkiem Strzeleckim 31 Dywizji Strzeleckiej. W połowie sierpnia 1939 r. został szefem sztabu 157 Dywizji Strzeleckiej. Od początku października 1940 r. był słuchaczem Akademii Sztabu Generalnego w Moskwie. Awansował na pułkownika. Od końca sierpnia 1941 r. dowodził 1 Pułkiem Strzeleckim 2 Dywizji Strzeleckiej Pospolitego Ruszenia. We wrześniu tego roku w rejonie Leningradu dostał się do niewoli niemieckiej. Przebywał w różnych obozach jenieckich. Pod koniec 1943 r. wstąpił do Rosyjskiej Armii Wyzwoleńczej (ROA). W lutym 1944 r. ukończył szkolenie w szkole propagandystów ROA w Dabendorfie pod Berlinem. Pełnił funkcję propagandysty ROA w batalionach wschodnich w okupowanej Francji, Danii i Włoszech. Od czerwca 1944 r. dowodził pododdziałem szkoleniowym w szkole propagandystów ROA.