Bronisław Filipowicz (ur. 19 lipca 1904 w Warcie, zm. 18 sierpnia 1988 w Łodzi) – biochemik, profesor zwyczajny Akademii Medycznej w Łodzi.
Życiorys Syn Stanisława. Lata młodzieńcze spędził w Krotoszynie, gdzie w 1925 ukończył Gimnazjum im. Hugona Kołłątaja. W 1930 ukończył studia chemiczne na Uniwersytecie Warszawskim. Przed ukończeniem studiów podjął pracę pod kierunkiem prof. Stanisława Przyłęckiego w Zakładzie Chemii Fizjologicznej UW. W 1933 na Uniwersytecie Warszawskim obronił pracę doktorską.
W czasie okupacji podejmował dorywcze zajęcia. W 1940 pod pseudonimem „Ochocki” wstąpił do Tajnej Organizacji Wojskowej. Później jako członek AK brał udział w organizacji produkcji materiałów wybuchowych, zapalników, granatów i trucizn. Uczestniczył w powstaniu warszawskim w szeregach zgrupowania „Radosław”. Awansowany do stopnia podporucznika, a następnie porucznika.
Po wojnie osiadł w Łodzi, gdzie pracował w Katedrze Chemii Ogólnej i Fizjologicznej Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Łódzkiego, po reorganizacji i utworzeniu w 1952 Akademii Medycznej został kierownikiem katedry. Funkcję tę pełnił do 1974, gdy przeszedł na emeryturę. W 1954 uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1965 - profesora zwyczajnego.