thumb|300px|Kształt typowej żalejki. thumb|300px|Gra na żalejce. thumb|250px|Chłopiec z żalejką - obraz Wasilija Tropinina, koniec XIX w. Żalejka, żaliejka (także: briołka) – instrument dęty drewniany z grupy aerofonów stroikowych.
Charakterystyka W klasyfikacji Hornbostela-Sachsa instrument umieszczony jest pod numerem 422.211.2.
Od strony ustnika ma postać cienkiej, pustej w środku rurki (podobnej do fujarki), ale rozszerzającej się na końcu w kształt rogu. Instrument zwykle wykonywany jest z drewna, trzciny lub rurki rogowej i zakończony kominem wykonywanym z rogu lub drewna (często wykorzystuje się do tego drewno wiązu).
Wśród tego typu instrumentów wyróżniane są także ich podtypy. Należy zwrócić uwagę, że dźwięk np. briołki w porównaniu z dźwiękami wydawanymi przez bardziej „pastuszkową” w charakterze żalejkę, jest bardziej delikatny i łagodny, ponieważ wykonuje się ją w całości z drewna. Jako pierwszy wprowadził ten instrument ludowy do rosyjskich orkiestr Władimir AndriejewW. N. Byczkow - Instrumenty muzyczne (ros. Музыкальные инструменты – wyd. АСТ-ПРЕСС, 2000, ).