W czasie trwania każdej z odbudów obiektu nabożeństwa prowadzone były w Wielkiej Sali na zamku w Szczytnie.
W I połowie XVI na skrzyżowaniu współczesnych ulic Polskiej i Warszawskiej wzniesiony został dom „Widem”/„Widmut” z przeznaczeniem na mieszkanie dla proboszcza. Według stanu na 1541 poza domem tym znajdowało się tu również gospodarstwo, składające się ze stodoły, stajni, wozowni, szopy i budynku ogrodowego. Nieruchomości te, podobnie jak kościół, ulegały kolejnym pożarom w 1638, 1653, 1669 i 1698, po których były każdorazowo odbudowywane.
W 1714 po ostatnim pożarze parafia rozpoczęła prowadzenie przygotowań do budowy murowanego kościoła, a prace budowlane zainaugurowano w 1717. Wnoszenie nowego kościoła ewangelicko-augsburskiego w Szczytnie zakończono w 1719.
W XIX wieku w miejscu współczesnego parkingu na skrzyżowaniu ulic Polskiej i Warszawskiej powstał budynek proboszczówki, będący obszernym obiektem wniesionym z białej, otynkowanej cegły z kopertowym dachem, który pokryty został czerwoną dachówką. Główne wejście do proboszczówki zlokalizowane zostało od strony ul.