Abd Allah at-Tall (ar. عبدالله التل; ur. 1918 w Irbidzie, zm. 1973 tamże) – jordański wojskowy, podpułkownik.

Młodość Urodził się w mieście Irbid położonym w północnej części Królestwa Transjordanii. Jego rodzice byli zamożni, dzięki czemu mógł ukończyć studia w Egipcie.

Kariera wojskowa Podczas II wojny światowej w 1941 zaciągnął się do British Army i rok później przeszedł szkolenie wojskowe na oficera. Służył w obszarze Kanału Sueskiego.

Po wojnie wyjechał do Transjordanii i rozpoczął służbę w Legionie Arabskim. W marcu 1948 otrzymał awans na majora i objął dowództwo 6 Regimentu. Podczas wojny domowej w Palestynie jego regiment prowadził działania na drodze pomiędzy Hebronem a Betlejem. Jego dowódca, sir John Bagot Glubb, nakazał mu wycofanie wojsk z terytorium Mandatu Palestyny. Jednak 12 maja at-Tall poinformował, że jego siły zostały ostrzelane przez Żydów z kibucu Kefar Ecjon. Spowodowało to, że następnego dnia 6 Regiment Legionu Arabskiego przeprowadził szturm na kibuc. Po ciężkich walkach kibuc został zdobyty. At-Tall nie powstrzymał swoich żołnierzy, którzy zabili prawie wszystkich mieszkańców kibucu – 160 osób, w tym dzieci i kobiety (ocalały tylko 4 osoby). Zbezczeszczono ciała zabitych, a ocalałych żydowskich żołnierzy gwałcono, po czym okrutnie mordowano.