Linkos lub Linkestis (gr.: Λύγκος, Lýnkos; Λυγκηστίς, Lynkestίs) – starożytna kraina i królestwo w górnej Macedonii zamieszkałe przez plemię Linkestów, graniczące z Orestis na południu, z Eordają na wschodzie, z Pelagonią na północy oraz z Pajonią na północnym wschodzie. Linkestowie mieli swego króla i dynastię oraz mówili zachodnim dialektem języka greckiego. Do V w. p.n.e. Linkestowie znajdowali się na pasterskim etapie rozwoju społecznego. Mieszkali oni w czasowych obozowiskach oraz nie budowali murowanych grobów swym zmarłym. Byli politycznie związani z epirockim plemieniem Molossów, dzięki czemu mogli korzystać z ich zimowych pastwisk nadmorskich nizin. Ok. r. 450 p.n.e. rządy nad Linkestami objęła dynastia Bakchiadów, wywodząca się z Koryntu. Król Linkos Arrabajos I prowadził długoletnią wojnę z Macedonią. Do jej zakończenia doszło dopiero po jego śmierci ok. r. 400 p.n.e. Wówczas Archelaos I, król Macedonii, postanowił dać swą starszą córkę królowi Elimei Sirrasowi. Bowiem ten, jako zięć zmarłego Arrabajosa I, był regentem małoletniego bratanka żony, Arrabajosa II. Macedonka natomiast została żoną jego syna Derdasa, przyszłego króla Elimei.