ponadto niektóre elementy wyposażenia zostały zabrane przez delegatów warszawskiej Szkoły Inżynierskiej im. Wawelberga i Rotwanda. Niesprawne było centralne ogrzewanie, zastąpione piecykami węglowymi. Pierwszym dziekanem Wydziału został mgr inż. Witold Gładysz. Po wielu miesiącach przygotowań budynku, kształcenie rozpoczęto 18 lutego 1947 wykładem inauguracyjnym mgr. inż. Zygmunta Paryskiego.
Do 1948 struktura organizacyjna była następująca:
Katedra Fizyki (kier. mgr inż. Zygmunt Paryski), Katedra Maszyn Elektrycznych (kier. mgr inż. Józef Rabiej), Katedra Podstaw Elektrotechniki (kier. mgr inż. Jan Słomiński), Katedra Sieci Elektrycznych (kier. mgr inż. Antoni Jezierski).
W pierwszych latach działalności wydziału kadra naukowo-dydaktyczna zmagała się z brakami aparatury laboratoryjnej, które ostatecznie udało się przezwyciężyć. W grudniu 1949 egzamin dyplomowy na stopień inżyniera zdało dwóch pierwszych absolwentów zarówno wydziału, jak i WSI: Stefan Czarnecki i Andrzej Nowak. Po 1948 zwiększono liczbę katedr z czterech do dziewięciu50 lat (1947-1997) Wydziału Elektrycznego Politechniki Szczecińskiej. Wydaw. Uczeln. Politechniki Szczecińskiej, Szczecin 1997, s.25. ISBN 83-86359-94-3.