Zaowocowało to przyznaniu instytutowi prawa do nadawania stopnia doktora nauk technicznych (zarządzenie Przewodniczącego Komitetu Nauki i Techniki z dnia 26 grudnia 1971).
Reaktywacja wydziału i dalszy rozwój Minister Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki zarządzeniem z dnia 23 stycznia 1973 powołał Instytut Automatyki, który wraz z Instytutem Elektrotechniki legł u podstaw reaktywacji Wydziału Elektrycznego. Nowa struktura organizacyjna była następująca:
Instytut Elektrotechniki Zakład Elektrotechniki Ogólnej (potem przemianowany na Elektrotechniki Przemysłowej) Zakład Elektroenergetyki Zakład Maszyn i Napędów Elektrycznych Zakład Urządzeń Elektrycznych i Elektrotechniki Morskiej Instytut Automatyki Zakład Automatyki Zakład Cybernetyki i Elektroniki Zakład Teorii Sterowania i Techniki Analogowej Zakład Elektrotechniki Teoretycznej i Miernictwa
Ponadto we wrześniu 1982 utworzono trzeci instytut o nazwie Instytut Elektroniki i Informatyki. Przeniesiono do niego Zakład Cybernetyki i Elektroniki oraz Zakład Elektrotechniki Teoretycznej i Miernictwa oraz utworzono w nim nowy Zakład Elektronicznych Maszyn Matematycznych i dwie pracownie: Podstaw Informatyki oraz Obliczeń Numerycznych. W kolejnych latach dokonywano dalszych zmian w obrębie wewnętrznej organizacji Instytutów.