Habilitowała się w 1995 na podstawie rozprawy zatytułowanej Badanie cytokin i wykorzystanie ich właściwości biologicznych w leczeniu nowotworów u dzieci. Za habilitację otrzymała od ministra zdrowia nagrodę I stopnia. Tytuł profesora otrzymała na mocy postanowienia prezydenta RP z 19 maja 1999.
Zawodowo związana z Akademią Medyczną i następnie z Uniwersytetem Medycznym we Wrocławiu. W 2000 została kierownikiem Katedry i Kliniki Transplantacji Szpiku, Onkologii i Hematologii Dziecięcej na tej uczelni. W 2007 wybrano ją na prezesa Polskiego Towarzystwa Pediatrycznego, została też członkinią zarządu Polskiego Towarzystwa Onkologii i Hematologii Dziecięcej, członkinią Polskiej Akademii Nauk, rady Fundacji „Na Ratunek Dzieciom z Chorobą Nowotworową” oraz (od 2012) członkinią rady programowej Fundacji Mam Marzenie.
Jest autorką i współautorką ponad 500 publikacji z zakresu pediatrii, hematologii i onkologii dziecięcej, transplantacji komórek macierzystych, terapii genowej. Wypromowała kilkunastu doktorantów, była opiekunką kilku zakończonych habilitacji. W 2011 bezskutecznie ubiegała się o wybór na stanowisko rektora Akademii Medycznej im.