gest ten ma wyrażać jego zgodę na późniejszą mękę, niezbędną, żeby zbawić ludzkość.
Panel ten jest mistrzowskim nawiązaniem do bogatej, aluzyjnej symboliki, reprezentowanej w tradycji flamandzkiej przez van Eycka. Podobnie jak w obrazie Portret małżonków Arnolfinich również Memling umieścił w tle lustro odbijające Maryję z Dzieciątkiem a także postać przedstawionego oddzielnie na panelu prawym szlachcica, Maartena van Nieuwenhovema, który w sensie przenośnym staje się świadkiem całego wydarzenia a cały dyptyk – połączeniem sfery duchowej, boskiej i świeckiej – codziennego życia szlachcica z Brugii, którego nazwisko i wiek zostały uwiecznione na ramie obrazu.
Relikwiarz świętej Urszuli
thumb|252px|Relikwiarz świętej Urszuli Relikwiarz świętej Urszuli (zach.-flam. Schrijn van de H. Ursula) – relikwiarz z 1489 roku, zbudowany w formie tradycyjnego domu lub kaplicy z dwuspadowym dachem, z pozłacanego i pokrytego malowidłami drewna (87 x 33 x 91 cm). Obrazy znajdują się na jego dachu i na wszystkich bokach. Całość jest ozdobiona detalami charakterystycznymi dla późnego gotyku: pinaklami, szczytami, żabkami, kwiatonami, maswerkami i statuami. Malowidła na relikwiarzu nawiązują do legendy o św. Urszuli.