Fort Tegart – budowla obronna wzniesiona dla brytyjskiej policji w Mandacie Palestyny.
Historia
Nazwa fortów pochodzi od nazwiska brytyjskiego oficera policji i inżyniera sir Charlesa Tegarta, który je zaprojektował na podstawie doświadczeń rebelii w Indiach w 1902. W 1936 w Mandacie Palestyny wybuchła rewolta arabska. Rok później brytyjskie władze mandatowe wezwały Tegarta do przyjazdu do Palestyny w celu koordynacji działań przeciwko nieregularnym siłom arabskim, które otrzymywały pomoc z terytorium współczesnego Libanu i Syrii. Po zapoznaniu się z sytuacją, Tegart w 1938 zaproponował budowę sieci fortów strzegących północnej granicy Mandatu Palestyny z francuskim Mandatem Syrii i Libanu. Pomimo zakończenia się w 1939 arabskiego powstania, budowa fortów była kontynuowana. Ich budowę nie koncentrowano już tylko na północnej granicy, ale rozlokowano je także przy najważniejszych strategicznie skrzyżowaniach wewnątrz Palestyny. W latach 1940–1943 wybudowano 55 fortów Tegart. Forty były budowane w pięciu różnych modelach, uzależnionych od przeznaczenia i wielkości stacjonującego w nich garnizonu policji. Budową fortów zajmowała się firma Solel Boneh, której prywatnym właścicielem był w owym czasie David HaCohen. W 1943 wstrzymano budowę kolejnych fortów (miało ich być 77).