Kompleks pszenny dobry (2) — kompleks przydatności rolniczej gleb do którego zaliczają się gleby nieco mniej żyzne i urodzajne niż gleby, które zawiera kompleks pszenny bardzo dobry. Mniejsza urodzajność tych gleb wynika z mniej korzystnego składu granulometrycznego, co przekłada się na gorszą uprawę roli oraz zmiany poziomu wód gruntowych, co powoduje okresową gorszą przewiewność i niedobory wilgoci. Gleby tego kompleksu nie są glebami wadliwymi, ponieważ niekorzystne cechy występują w nieznacznym stopniu. Na glebach kompleksu drugiego (2) można uprawiać wszystkie rośliny, ale plony podobne do tych uzyskiwanych na glebach kompleksu pszennego bardzo dobrego uzyskuje się przy korzystnym przebiegu pogody i przy właściwej agrotechnice. W klasyfikacji bonitacyjnej gleby tego kompleksu zaliczane są do klasy III a i III b. Gleby kompleksu pszennego dobrego różnią się od gleb kompleksu pszennego bardzo dobrego następującymi cechami: cięższy skład granulometryczny zwiększający możliwość oglejenia, gorsza przepuszczalność i strukturalność, mniejsza miąższość poziomu próchnicznego (A1) głębsze i silniejsze odwapnienie, większe zalewanie i zlewność, późniejsze rozpoczęcie prac polowych w związku z gorszym położeniem.