Douglas SB2D – amerykański, pokładowy samolot bombowo torpedowy mający również pełnić zadania rozpoznawcze (Scout-Bomber) opracowany na początku lat 40. XX wieku przez firmę Douglas Aircraft Company. Pomimo nowatorskiej konstrukcji maszyna nie weszła do produkcji seryjnej. SB2D był pierwszym samolotem United States Navy z przednim podparciem.
Historia Geneza W przededniu wejścia Stanów Zjednoczonych do wojny amerykańskie lotnictwo pokładowe nie dysponowało spełniającym wymagania US Navy bombowcem nurkującym. Ten typ maszyn określany był skrótem VSB (litera V oznaczała samolot, a litery SB Scout Bomber, zwiadowczo-bombowy). Douglas SBD Dauntless był samolotem udanym i cieszącym się bardzo dobrą opinią wśród pilotów. Jednak jego konstrukcja wywodziła się z połowy lat 30. W sierpniu 1938 roku Biuro Aeronautyki US Navy (Bureau of Aeronautics) rozesłało zapytania ofertowe na nowy, jednosilnikowy zwiadowczy bombowiec nurkujący. Wzrost napięcia w Europie oraz „widmo” zaangażowania Stanów Zjednoczonych w potencjalny konflikt wymusił bardzo krótki termin składania ofert – do grudnia tego samego roku. Wymóg ten wyeliminował większość oferentów, a jedynymi wytwórniami, które dotrzymały terminu, były Brewster Aeronautical Corporation i Curtiss-Wright Corporation.