Wówczas 19 stycznia 1921 został awansowany na porucznika czasu wojny.
Po zakończeniu działań wojennych, 20 stycznia 1921 został skierowany na kurs narciarski Dowództwa Okręgu Generalnego „Lwów” w Sławsku w charakterze zastępcy komendanta kursu i instruktora. W kolejnych latach nadal służył w 12 pułku artylerii polowej – w macierzystej baterii jako dowódca i instruktor oddziału rekruckiego. 15 sierpnia 1921 został oficerem ewidencyjnym. Zweryfikowany formalnie w stopniu porucznika artylerii ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. Ukończył kurs gimnastyczno-sportowy we Lwowie w sierpniu 1922, podczas którego był instruktorem. Od 2 listopada 1922 był adiutantem III dywizjonu 12 pap. Pozostając oficerem 12 pap w 1924 został awansowany na kapitana ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1923. Tymczasowo był dowódcą baterii, a od 10 lutego 1925 był dowódcą pułkowej 8 baterii, a od 16 lipca 1929 do 13 kwietnia 1930 pełnił funkcję dowódcy dywizjonu. 14 maja 1930 został referentem administracyjnym w Dowództwie Okręgu Korpusu Nr VI, a 14 maja 1931 mianowany komendantem kadry 6 Oddziału Służby Uzbrojenia we Lwowie. 16 lutego 1932 został skierowany na odbycie stażu w Pomocniczej Składnicy Uzbrojenia nr 6 we Lwowie.