David Marcus (ur. 22 lutego 1901, zm. 11 czerwca 1948) – amerykański pułkownik United States Army, który w 1948 roku pomógł Izraelowi w I wojnie izraelsko-arabskiej. Został pierwszym izraelskim generałem majorem (alluf). Zginął od przyjacielskiego ognia, gdy w nocy wracał na swoje pozycje w rejonie wioski Abu Ghausz.
Młodość Marcus urodził się w 1901 roku na Lower East Side na Manhattanie w Nowym Jorku. Był piątym dzieckiem Mordechaja Marcusa i Lei, z domu Goldstein. Jego rodzice byli żydowskimi imigrantami z miasta Jassy w Rumunii. Ojciec był właścicielem straganu z warzywami, jednak w 1910 roku nagle zmarł.
Ukończył szkołę średnią na Brooklynie, i w 1920 roku rozpoczął studia na akademii wojskowej West Point, którą ukończył w 1924 roku ze stopniem podporucznika piechoty. Po odbyciu służby wojskowej, rozpoczął studia prawnicze na Brooklyn Law School. W 1927 roku ożenił się z Emmą Hertzenberg. Większość lat 30. XX wieku spędził pracując jako asystent prokuratora, zwalczając korupcję w policji i systemie penitencjarnym. W 1936 roku został wyznaczony na sędziego pomocniczego, aby pomóc w zmniejszeniu nagromadzonych rozpraw sądowych. W tym samym roku uczestniczył w śledztwie przeciwko znanemu amerykańskiemu gangsterowi Lucky Luciano.