W 1954 podporządkował się wstrzymaniu przez Watykan eksperymentu księży-robotników. W 1955 założył w Tuluzie tzw. Misję Robotniczą Św. Piotra i Pawła (Mission Ouvrière Saints-Pierre-et-Paul), której celem była ewangelizacja w środowiskach robotniczych i formacja kapłanów o takim pochodzeniu. Był za nią odpowiedzialny do 1973. Pracował w tym czasie jako misjonarz w Brazylii i Afryce. W 1969 założył we Fryburgu tzw. Szkołę Wiary (Ecole de la Foi), ośrodek formacji animatorów wspólnot chrześcijańskich, którym kierował do 1981, równocześnie głosząc rekolekcje, konferencje, przede wszystkim w Brazylii. W 1971 głosił rekolekcje wielkopostne w Watykanie na zaproszenie papieża Pawła VI. Ostatnie lata życia, począwszy od 1981, spędził jako mnich w klasztorach w Citeaux, Tamie i Echourgnac.

W 1989 otrzymał Grand prix catholique de littérature.