Nominację 8 sierpnia 2011 zatwierdził król Bhumibol Adulyadej, co pozwoliło jej formalnie objąć stanowisko jako pierwszej kobiecie w historii Tajlandii.
Wobec protestów społecznych trwających od listopada 2013, z powodu projektu ustawy amnestyjnej, która mogłaby umożliwić powrót do Tajlandii brata obecnej premier, Thaksina Shinawatry, skazanego w 2008 za korupcję, w parlamencie przygotowano wniosek o wotum nieufności, który jednak nie został przyjęty, gdyż większość 28 listopada 2013 głosowała przeciwko niemu (134 głosów za i 297 przeciw wnioskowi).
7 maja 2014 Sąd Konstytucyjny usunął Shinawatrę ze stanowiska, jej obowiązki przejął tymczasowo Niwatthamrong Boonsongpaisan, do czasu zamachu stanu z 22 maja 2014, kiedy władzę objęło wojsko pod dowództwem generała Prayutha Chan-ochy.
Od 2015 toczył się wobec niej proces o zaniedbanie obowiązków przy nadzorze programu dopłat do cen ryżu w latach 2011–2014. W tym czasie rząd kupował od rolników po zawyżonych cenach ryż marnej jakości, którego nie sposób było potem sprzedać. Oponenci Shinawatry oskarżali ją o kupowanie głosów za publiczne pieniądze. 25 sierpnia 2017 wyrok w jej sprawie miał wydać Sąd Najwyższy, ale Shinawatra zbiegła z kraju, gdyż groziło jej 10 lat więzienia.