Oblężenie Gdańska – starcie zbrojne, które miało miejsce w 1807 roku, w trakcie wojny z IV koalicją antyfrancuską. Wojska napoleońskie w niespełna trzy miesiące zmusiły garnizon miasta do kapitulacji. Utworzone zostało Wolne Miasto Gdańsk, które istniało do roku 1814.
Podłoże thumb|left|180px|François Joseph Lefebvre Od 23 stycznia 1793 roku Gdańsk znajdował się pod zaborem pruskim. W Berlinie z niepokojem obserwowano sukcesy polityczne i militarne Francji pod rządami Napoleona, który 16 lipca 1806 roku utworzył Konfederację Reńską i ogłosił się jej protektorem. Rząd pruski wystosował w sierpniu ultimatum wzywające Francję do wycofania się za Ren, a w październiku Fryderyk Wilhelm wypowiedział wojnę i ogłosił powstanie IV koalicji. Tymczasem świetna ongiś armia pruska nie była zdolna do walki. W bitwach pod Jeną i Auerstedt poniosła klęskę. W kilka dni później (27 października) padł Berlin, a Prusacy uciekali przed Francuzami pokonując 90 km w 32 godziny. Lecz po sforsowaniu Odry tempo natarcia spadło ze względu na wydłużenie się linii zaopatrzenia (brakowało chleba, furażu, medykamentów), a ponadto ku Wiśle zbliżały się armie rosyjskie idące na pomoc pobitemu sojusznikowi.