Tło startu Bhutański Komitet Olimpijski został powołany w listopadzie 1983 roku, w tym samym roku został on zatwierdzony przez Międzynarodowy Komitet Olimpijski, a rok później przez Azjatycki Komitet Olimpijski. Uczestnictwo w igrzyskach w Barcelonie było trzecim występem reprezentacji Bhutanu na igrzyskach olimpijskich. Przedstawiciele tego kraju pierwszy start olimpijski zaliczyli w 1984 roku, kiedy to wysłali sześcioro zawodników na igrzyska w Los Angeles. Skład liczył wówczas samych łuczników – trzech mężczyzn i trzy kobiety. Najwyższe miejsce zajęła Sonam Chuki w zawodach indywidualnych kobiet, w których została sklasyfikowana na 43. miejscu wśród 47 startujących zawodniczek.
W kolejnych igrzyskach, w 1988 roku w Seulu, skład Bhutanu liczył trzech łuczników. Najlepszy z nich, Thinley Dorji, dla którego był to drugi start olimpijski w karierze, zajął 73. miejsce w starcie indywidualnym w stawce 84 zawodników. W zawodach drużynowych bhutańscy łucznicy zostali sklasyfikowani na ostatniej, 22. pozycji.
Mimo braku olimpijskich sukcesów w łucznictwie, sport ten jest uważany przez Bhutańczyków jako ich sport narodowy.