Wojna spowodowała też zmiany demograficzne w Palestynie, wywołała masową ucieczkę ludności arabskiej z terytorium Palestyny, z drugiej strony podczas wojny i w ciągu trzech kolejnych lat w Izraelu osiedliło się ponad 700 tysięcy Żydów, którzy zostali wygnani z państw arabskich w zemście za przegraną I wojnę izraelsko-arabską.
Tło konfliktu thumb|upright=1.2|Plan podziału Palestyny uchwalony przez ONZ (1947) W 1929 doszło do wybuchu zamieszek pomiędzy palestyńskimi arabami a Żydami o dostęp do Muru Zachodniego, które rozprzestrzeniły się na inne miasta Mandatu Palestyny. W wyniku zamieszek zginęło 133 Żydów i 116 Palestyńczyków (niektórzy zginęli z rąk żołnierzy brytyjskich tłumiących zamieszki).
Podczas II wojny światowej Wielka Brytania bezskutecznie usiłowała nakłonić państwa arabskie Bliskiego Wschodu do utworzenia wspólnego sojuszu, chcąc pozyskać w ten sposób Arabów jako sprzymierzeńców w wojnie z Niemcami. Wykorzystywano przy tym ideę polityczną panarabizmu, która przyczyniła się do pobudzenia narodów arabskich do walki z pozostałościami kolonializmu.