Lebioda, LebiodkaE. Romer, T. Szumański, mapa Województwo nowogródzkie i wileńskie, wyd. Instytut Geograficzny im. E. Romera, Lwów-Warszawa. (, Lebiada; , Lebieda) – rzeka o długości ok. 67 km w zachodniej Białorusi (obwód grodzieński), prawy dopływ Niemna (zlewisko Morza Bałtyckiego).
Charakterystyka W XIX w. opisywano Lebiodę jako płynącą z północy na południe i wpadającą do Niemna pod miastem OrlePor. , 3 wiorsty powyżej, długą na 30 wiorst, szeroką na 4 sążnie, niezdatną do spławu z powodu nierównego dna i ław piaszczystych. Wiosną poziom rzeki się podnosił i stawała się częściowo spławną, co w 1927 r. potwierdziło rozporządzenie prezydenta RP.
Źródło rzeki znajduje się w pobliżu wsi (sielsowiet Lack, rejon szczuczyński), 10 km na północny zachód od Szczuczyna. Od źródła rzeka płynie na północny wschód, skręcając na południowy wschód, a następnie na południe przy ujściu swojego lewobrzeżnego dopływu – wypływającej z okolic , – na południe od wsi . Kilkakrotnie przepływa z rejonu szczuczyńskiego do rejonu lidzkiego i z powrotem. Przed ujściem Wielkiej Lebiodki nazywana jest Lebiodką (Lebiodką Małą).