Historia Poznański zbór adwentystyczny jest jednym z najstarszych w Polsce. Został założony w roku 1895, choć jego korzenie sięgają działającego wiele lat wcześniej, zboru chrześcijańsko-apostolskiego, rodzimego ruchu o charakterze mesjanistyczno-eschatologicznym, któremu przewodził Juliusz Stangnowski. Grupa ta wydzieliła się w 1863 roku ze zboru baptystycznego w Gajdach na skutek przyjęcia soboty jako dnia świętego, postulowania całkowitej abstynencji od używania wyrobów tytoniowych i alkoholowych oraz głoszenia rychłego powtórnego przyjścia Chrystusa w roku 1896. Charakteryzowała się ponadto dużym naciskiem na pracę misyjną i dyscypliną zakazu zawierania małżeństw osób wierzących z osobami niewierzącymi. Grupa Stangnowskiego funkcjonowała równolegle w wielu miastach Niemiec i Prus Wschodnich a zbór chrześcijańsko-apostolski działał m.in. w Poznaniu.
Po śmierci Stangnowskiego w 1891 r. jeden z członków grupy zapoznał się z adwentystycznym traktatem pt. Jaki dzień święcisz i dlaczego?