obronił pracę magisterską pt. Determinanty oszczędności w krajach Azji Wschodniej.
W latach 1993–1995 był asystentem posła UD Władysława Frasyniuka. Z rekomendacji swojego promotora Leszka Balcerowicza rozpoczął pracę w fundacji CASE. Uczestniczył w finansowanym przez USAID projekcie badawczym The Second Stage of Economic and Political Transition pod kierunkiem Marka Dąbrowskiego. Od 1995 był asystentem Leszka Balcerowicza, a w latach 1997–2000 (w okresie pełnienia przez tegoż funkcji wicepremiera i ministra finansów w gabinecie Jerzego Buzka) jego doradcą. Pracował jako konsultant w biurze pełnomocnika rządu ds. reformy emerytalnej. W 1998 podjął pracę jako asystent w Szkole Głównej Handlowej. Należał do Unii Wolności; w wyborach samorządowych w 1998 bezskutecznie ubiegał się z listy tego ugrupowania o mandat radnego Sejmiku Województwa Mazowieckiego. W wyborach parlamentarnych w 2001 z pierwszego miejsca na liście UW w okręgu podwarszawskim bez powodzenia kandydował do Sejmu, zdobywając 4649 głosów. Jako zastępca sekretarza generalnego UW Mirosława Czecha współorganizował wówczas kampanię wyborczą tego ugrupowania. W ramach UW kreował się na młodego antyintelektualistę.