Wizerunek herbu nie zachował się do czasów obecnych, a jego wygląd znamy jedynie dzięki historykowi Tadeuszowi Czackiemu, który twierdził, że ją widział. lewo|mały|Pieczęć Jagiełły (z okresu lat 1377–1386) Najstarszym zachowanym do czasów obecnych wizerunkiem Pogoni jest pieczęć Jagiełły, której używał w latach 1377–1386, jeszcze jako wielki książę litewski (przed panowaniem w Polsce).mały|Pieczęć herbowa Władysława Jagiełły z 1386 roku przedstawiająca herby polski (Orzeł), litewski (Pogoń), kujawski i kaliski Pierwotnie jeździec prezentuje zapewne samego wystawcę pieczęci lub monety, jego osobisty znak. Dopiero po objęciu przez Władysława Jagiełłę władzy w Polsce staje się w pełni heraldycznym herbem, kiedy pojawia się na pieczęci herbowej króla z 1386 roku.
W 1795 r., gdy Imperium Rosyjskie anektowało Białoruś, Pogoń została oficjalnie ustanowiona herbem tego regionu. Pod zaborem rosyjskim była herbem guberni wileńskiej (1878), guberni witebskiej (1856), guberni grodzieńskiej (1802), guberni połockiej (1781), obwodu białostockiego (1842). W latach 1816–1837 w herbie województwa augustowskiego, do 1866 w herbie guberni augustowskiej. W latach 1919–1939 znajdowała się w herbie województwa białostockiego. Po powstaniu niepodległej Litwy w 1918 roku Pogoń stała się jej herbem państwowym.