W okresie panowania Brytyjczyków Imwas była dużą wsią z dwoma meczetami. Znajdowały się tutaj także dwa muzułmańskie sanktuaria. Pierwsze było grobowcem Ubydah Abu Ibn al-Jara, muzułmańskiego wojownika z okresu walk z Bizancjum. Drugie było grobowcem Mu’ath Ibn Jabal, towarzysza Mahometa. Poza tym, w 1919 założono szkołę dla chłopców, w której w 1947 uczyło się 187 uczniów. Po 1949 szkoła stała się pełnoprawną szkołą podstawową i gimnazjum. W 1967 uczyło się w niej 304 uczniów. Przy szkole znajdowała się biblioteka, licząca 376 książek. We wsi znajdowała się także szkoła dla dziewcząt, w której w 1967 uczyło się 172 uczennic.
Wioska była położona w pobliżu strategicznego wzgórza Latrun, które kontrolowało komunikację z Jerozolimą. Od samego początku wojny domowej w Palestynie wieś była wykorzystywana przez arabskie siły Armii Świętej Wojny do atakowania żydowskich konwojów do Jerozolimy. Później ich siły zastąpiła Arabska Armia Wyzwoleńcza. Na samym początku I wojny izraelsko-arabskiej w maju 1948 wieś zajął jordański Legion Arabski.