Nawabrahmarszi (dewanagari नवब्रह्मर्षि, trl. navabrahmarṣi, ang. Nava Brahmarshi, tłum. (dziewięciu brahmarszich)). Mało znane pojęcie występujące jednostkowo w Bhagawatapuranie i Wisznupuranie.
Chociaż grupa świętych mędrców noszących tytuł brahmarszi jest większa (źródła nie są zgodne co do liczebności mędrców noszących taki tytuł), to pojęcie nawabrahmarszi zawęża ją do wąskiej grupy tzw. dziewięciu brahmarszich czyli dziewięciu ryszich Brahmy. Brahma w pierwszej manwantarze powołał ich do istnienia aktem woli, dlatego znani są również jako manasaputra - mentalni (zrodzeni z umysłu) synowie Brahmy.
Etymologia Nawabrahmarszi Pojęcie to składa się z dwóch sanskryckich członów nawa - jest liczebnikiem określającym cyfrę dziewięć, a brahmarszi określa grupę najwyższej klasy ryszich (mędrców lub wieszczów), którzy dzięki swojej duchowej praktyce (sadhanie) i wyrzeczeniom (tapas) zrozumieli (doświadczyli) Brahmana i osiągnęli brahmadźńana (dewanagari ब्राह्मज्ञान, trl. brahmajñāna, ang. Brahmajnana, tłum. boską/świętą wiedzę lub duchowe wyzwolenie).