Stanisław Szacoń (ur. 14 grudnia 1918 w Żukowie k. Lublina, zm. 24 czerwca 1977 w Lublinie) – żołnierz Batalionów Chłopskich, ps. „Pałka” (znany także pod pseudonimem „Szacun”), major. II komendant Obwodu 13 Lublin Batalionów Chłopskich. Odznaczony srebrnym krzyżem Virtuti Militari. za zasługi na Lubelszczyźnie i Zamojszczyźnie. Inżynier.
Życiorys Syn Jana Szaconia i Marianny z Kozickich. Pochodził z rodziny chłopskiej. Po ukończeniu szkoły podstawowej kształcił się w Szkole Budowlanych w Lublinie, gdzie zdobył tytuł technika budowy drógLista absolwentów..
W dniach 7-9 września 1939 r. w stopniu plutonowego-podchorążego (w ramach służby wojskowej przed wojną ukończył szkołę podchorążych w Zamościu) uczestniczył w bitwie pod Iłżą. Wycofujące się zgrupowanie 8 Pułku Piechoty Legionowej, wchodzące w skład armii „Prusy”, dowodzone przez generała Stanisława Skwarczyńskiego, znalazło się 7 września pod Iłżą w okrążeniu. 18 września 1939 r. w miejscowości Łoje Szacoń dostał się do niewoli niemieckiej. Według dokumentów obozowych przetrzymywany był w: Oflag IX-B Weilburg, Stalag IX-B Zegenhein i w Ostrzeszowie (numer jeniecki 578)Dokumentacja obozowa – karta więźnia w oryginale..