Po latach okazało się, iż zachowała się teczka z materiałami operacyjnymi i zeznaniami gromadzonymi na Szaconia. Pomimo kilkukrotnych prób zwerbowania i wpłynięcia na zmianę poglądów współpracy z SB nigdy nie podjął.
Blisko przyjaźnił się z rodziną Tarłowskich. Po wojnie mieszkał w mieszkaniu w ich kamienicy przy al.Warszawskiej 21a.Adres zameldowania w dokumentach.
Dwukrotnie żonaty. Ma syna – Andrzeja (z pierwszego małżeństwa) i dwie córki – Barbarę i Małgorzatę.
Zmarł z powodu raka płuc. Pochowany na cmentarzu wojskowym przy ul. Białej (Lipowej) w Lublinie. Zgodnie z jego ostatnią wolą pogrzeb pozbawiony był elementów religijnych.
Przypisy
Bibliografia Wspomnienie pośmiertne zamieszczone w Kurierze Lubelskim – wtorek 26 czerwca1978. Na przedpolu Warszawy, Wojciech Kempa, Siemianowice Śląskie 2007, s. 143-144. Mieczysław Wójtowicz, ROCH i Bataliony Chłopskie w Obwodzie Krasnostawskim 1939-1945, Lublin 1997. Kazimierz Przybysz, Andrzej Wojtas, Bataliony Chłopskie, t. 1-3, Warszawa 1985-1986. red. nauk. Kazimierz Przybysz, Bataliony Chłopskie w walce o narodowe i społeczne wyzwolenie: sesja popularnonaukowa w 30 rocznicę bitew pod Wojdą, Zaborecznem i Różą, Lublin 3-4 II 1973 r., Warszawa 1975. Walki oddziałów ZWZ-AK i BCh Inspektoratu Zamojskiego w latach 1939-1944, t.