Australijski historyk John Rickard uważa, iż chęć prowadzenia obserwacji na słabo zbadanej dotąd części nieba była najbardziej prawdopodobną przyczyną, dla której Brisbane zaczął w ogóle ubiegać się o stanowisko w Australii.
Astronomia stała się głównym zajęciem Brisbane’a po powrocie do Szkocji, gdzie osiadł w rodzinnych włościach i dodał do swego nazwiska szkockie „Makdougall”, będące panieńskim nazwiskiem jego żony Anny, z którą miał czworo dzieci. W 1832 roku Brisbane został wybrany przewodniczącym Royal Society of Edinburgh (pełniącego rolę szkockiej akademii nauk), zastępując na tym stanowisku pisarza Waltera Scotta. Cztery lata później otrzymał najniższy dziedziczny tytuł szlachecki, baroneta. W 1835 roku wydał swoje najważniejsze dzieło naukowe, The Brisbane Catalogue, w którym opisał ponad 7 tysięcy obiektów astronomicznych zaobserwowanych podczas pobytu w Australii.
Zmarł w swojej szkockiej posiadłości w styczniu 1860 roku, przeżywszy 86 lat.
Nagrody i wyróżnienia W 1810 został członkiem Royal Society.