Obok Xi Kanga najważniejszy poeta wśród „Siedmiu mędrców”, a równocześnie jeden z najważniejszych poetów swojej epoki. Spowodował rewolucję w literaturze chińskiej, pogłębiając znaczenie wiersza lirycznego i nadając mu wartości uniwersalne. W swoim głównym dziele, zbiorze 82 pentametrów zatytułowanym Yonghuai shi (詠懷詩, Pieśni mej duszy), poszukiwał głębszego wglądu w naturę człowieka, patrząc przez pryzmat własnych doświadczeń i cierpień. Osiągał to, porzucając linearną narrację lub opis pojedynczej sceny lub osoby, na rzecz komponowania „wewnętrznych pejzaży”, złożonych z różnorodnych elementów (np. obrazów, zachowań ludzkich, scen naturalnych), których wspólnym mianownikiem był związek z nastrojem i uczuciami poety.
Przypisy
Kategoria:Chińscy filozofowie Kategoria:Filozofowie III wieku Kategoria:Urodzeni w 210 Kategoria:Zmarli w 263 Kategoria:Urzędnicy cesarstwa Wei Kategoria:Chińscy poeci III wieku