Piotr Wasiljewicz Fiedotow (, ur. w Petersburgu, zm. 19 września 1963 w Moskwie) – radziecki funkcjonariusz organów bezpieczeństwa, wywiadu i kontrwywiadu OGPU/Głównego Zarządu Bezpieczeństwa Państwowego/NKWD/MGB/KI/MWD. Między innymi długoletni szef kontrwywiadu, czyli szef Drugiego Zarządu Ludowego Komisariatu Bezpieczeństwa Państwowego, Pierwszego Zarządu Głównego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, i Drugiego Zarządu Głównego Komitetu Bezpieczeństwa Państwowego przy Radzie Ministrów ZSRR, generał porucznik.
Życiorys Służbę w organach bezpieczeństwa rozpoczął pod koniec lat 20. w Zjednoczonym Państwowym Zarządzie Politycznym OGPU. Po reorganizacji aparatu OGPU i przyłączeniu go do Ludowego Komisariatu Spraw Wewnętrznych jako Głównego Zarządu Bezpieczeństwa Państwowego stanął na czele Wydziału 2 (Tajno-Polityczny – SPO) Głównego Zarządu Bezpieczeństwa Państwowego.
W 1940 roku brał udział w wymordowaniu polskich jeńców wojennych i więźniów, którzy dostali się do niewoli po inwazji Armii Czerwonej na Polskę 17 września 1939 roku. (zob.