powrócił do kontrwywiadu, gdzie 12 marca 1953 roku został szefem I Zarządu Głównego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych odpowiedzialnego za kontrwywiad, stał na jego czele aż do utworzenia Komitetu Bezpieczeństwa Państwowego (KGB) i przejęcia przez niego wywiadu oraz kontrwywiadu. W marcu po przejściu do KGB stanął na czele II Zarządu Głównego (kontrwywiad), którym kierował do kwietnia 1956 roku. Następnie został zastępcą szefa jednego z zarządów w wyższej szkole KGB, gdzie pracował aż do odejścia na emeryturę w 1959 roku.
Odznaczenia Order Lenina (dwukrotnie – 20 września 1943 i 21 lutego 1945) Order Czerwonego Sztandaru (trzykrotnie – 29 kwietnia 1939, 3 listopada 1944 i 16 września 1945) Order Kutuzowa I klasy (24 lutego 1945) Order Czerwonej Gwiazdy (dwukrotnie, m.in. 11 lipca 1937) Order „Znak Honoru” (26 kwietnia 1940) Medal „Za obronę Moskwy” Medal „Za obronę Kaukazu” Medal „Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” Medal jubileuszowy „XX lat Robotniczo-Chłopskiej Armii Czerwonej” Medal jubileuszowy „30 lat Armii Radzieckiej i Floty” Medal jubileuszowy „40 lat Sił Zbrojnych ZSRR” Odznaka „Honorowego Funkcjonariusza Bezpieczeństwa"