Wersja cywilna wieszana była na zielonej wstędze, z trzema wyjątkami: klasy najwyższej – ustanowionego w 1939 Krzyża Wielkiego ze Świętą Koroną, który miał biało-czerwone brzegi, Krzyża Oficerskiego noszonego bez wstążki na agrafie oraz Złotego, Srebrnego i Brązowego Krzyża wieszanego na zielonej wstążce z dwoma czerwonymi paskami (jeden z nich na krawędzi).
Wojskowi otrzymywali order na czerwonych wstęgach z biało-zielonymi krawędziami, oprócz Krzyża Oficerskiego noszonego tak jak w wersji cywilnej, ale dla odróżnienia od niej, z dodatkowym wieńcem laurowym pod ramionami poziomymi i dolnym. W czasie wojny nadawano wersję z mieczami.
Wszystkie klasy mogły być noszone na wstążce złożonej w trójkąt (na sposób austro-węgierski) z odpowiednim dla konkretnej klasy akcesorium (miniaturą odpowiedniej gwiazdy orderowej dla klas z gwiazdą lub właściwej odznaki dla klas niższych, krzyża lub medalu). Podobnie wyglądało to w przypadku baretek.