W roku 1785 amerykańskie statki handlowe zaczęły padać łupem piratów berberyjskich, głównie z Trypolisu i Algieru, grasujących na Morzu Śródziemnym. Kongres zareagował na to, wydając Ustawę Morską z roku 1794Allen (1909), ss. 41–42.Beach (1986), ss. 26–27.. Ustawa ta zapewniała fundusze na budowę sześciu fregat z zastrzeżeniem, że budowa zostanie wstrzymana w chwili zawarcia traktatu pokojowego z AlgieremBeach (1986), s. 29.An Act to provide a Naval Armament (1794)..
Zaprojektowane przez Joshuę Humphreysa fregaty miały być długie i wąskie. W konstrukcji zastosowano diagonalne żebrowanie (celem zmniejszenia wzdłużnego wyginania się kadłubów) i bardzo ciężkie poszycie. Dawało to kadłubom znacznie większą odporność niż we fregatach o lżejszej konstrukcji. Wobec tego, że młode Stany Zjednoczone nie mogły równać się liczbą okrętów z europejskimi potęgami, projekt Humphreysa zakładał, że jego fregaty będą na tyle potężne, by pokonać fregaty przeciwnika, a jednocześnie dość szybkie, by ujść okrętom liniowymToll (2006), ss. 49–53.Beach (1986), ss.29–30,33.Allen (1909), ss.42–45..