Wojna trzydziestoletnia przyniosła wielkie spustoszenie całego dworu, który został odbudowany w 1650 roku, ale już 20 sierpnia tego samego roku został spalony przez piorun. W latach 1780–1800 dwór Bohdanecký został podzielony pomiędzy miejscową ludność, pod warunkiem że będzie obowiązkowo wykonywać prace w lasach miejskich, i to w zależności od ilości otrzymanych gruntów. Takich ludzi nazywano familiantami. W tym samym okresie wieś otrzymała własnego sołtysa. Funkcję tę pełnili m.in. Schejbal, Jiří Hoza, Josef Hoza oraz Tomeš.
Kiedy gminy wokół Hradca Králové otrzymały własny samorząd (1849–1850), zostały połączone Svobodné Dvory, Bohdanecké Dvory, Klacovské Dvory oraz Cihelna, otrzymując wspólny komitet gminny i burmistrza. Miejscowości te nadal żyły swoim życiem i miały własnego sołtysa i komitet. Każda z tych miejscowości miała także własną numerację domów i nieruchomości w ramach swojej własnej administracji. W 1861 r. została przeniesiona do Dworów Bohdaneckich szkoła podstawowa, która znajdowała się w miejscowości Svobodné Dvory. W 1876 roku miała już dwie klasy i w latach 1877–1878 został wybudowany nowy budynek szkolny.