Starunia Wydobycie w 1907 z pokładów wosku ziemnego w Staruni koło Nadwórnej i naukowe opracowanie pod względem anatomicznym całego ciała nosorożca włochatego oraz szkieletu mamuta przysporzyło Muzeum im. Dzieduszyckich światowego rozgłosu. Drugi nosorożec wydobyty w Staruni został złożony w Krakowskim Muzeum Przyrodniczym, natomiast pierwszy nosorożec ze Staruni (oraz wydobyty z nim mamut) po wojnie wraz z innymi trofeami muzeum pozostały we Lwowie, gdzie znajdują się do dziś (mamut jako główny eksponat).
Dział etnograficzny Założony został najpóźniej, bo dopiero po Wystawie Światowej w Wiedniu w 1873 i Wystawie Powszechnej w Paryżu w 1878 roku. Zawierał oryginalne, piękne chałupnicze wyroby galicyjskich chłopów, oparte na starych tradycjach ludowych. W latach późniejszych Włodzimierz Dzieduszycki kupował na jarmarkach, bądź też u chałupniczych wytwórców – artystów różne przedmioty, wzbogacając nimi kolekcję.
Działalność naukowa Muzeum sfinansowało nakład monografii Oskara Kolberga dotyczącą Przemyskiego.
Kuratorzy Marian Łomnicki (1905–1915)
Losy muzeum po II wojnie światowej W czasie działań wojennych, podczas zajmowania Lwowa w 1939 r.