Dzięki obserwacjom spektrografu HARPS-N z 2025 roku udało się precyzyjnie określić masę i gęstość planety. Nowe dane sugerują, że Kepler-10c to tzw. świat wodny – planeta, której masa składa się w dużej mierze z lodu wodnego, a być może także z wody w stanie ciekłym. Wyliczenia wskazują na to, że planeta nie jest jak początkowo sądzono gazowym olbrzymem, ale masywną superziemią o masie siedemnastokrotnie większej od masy Ziemi i dwukrotnie od Ziemi większą. Planety o tak znacznej masie mają zazwyczaj masywne jądro skaliste, ale powstają jako gazowe olbrzymy z grubą otoczką gazową.
Kepler-10c jest planetą o masie zbliżonej do masy Neptuna i o gęstości (7,1 ± 1,0 g/cm3) większej niż gęstość Ziemi. Jest to najprawdopodobniej planeta skalista, składająca się w większości z materiałów w stanie stałym i częściowo, pomiędzy 5% a 20%, z wody. Jest to najcięższa znana planeta typu superziemia (stan na maj 2014).
Analizy wskazują, że planeta mogła powstać poza tzw. linią śniegu (2–3 j.a. od gwiazdy), a następnie przemieścić się bliżej swojej gwiazdy macierzystej. Jej obecna orbita wynosi 0,241 AU, a okres orbitalny to 45,3 dnia.